Falco digitaliseert voor toekomstbestendige productie

Falco in Vriezenveen is een familiebedrijf dat al vroeg inspeelde op veranderende verhoudingen in de wereld. Het reageert op de groeiende vraag naar grondstoffen en natuurlijke hulpbronnen én op een arbeidsmarkt die onder druk staat. Sinds de oprichting in 1951 ontwikkelt Falco een compleet programma voor de inrichting van buitenruimtes bij kantoren, scholen, parken, straten en sportvelden. Het bedrijf telt ruim 100 medewerkers en viert in 2026 zijn 75-jarig bestaan.

Derde generatie aan het roer

Franz Friesacher is managing director van Falco. Hij vormt de derde generatie die leidinggeeft aan het familiebedrijf. Hij begon in 1993 op inkoop. Sinds 2000 is Friesacher eindverantwoordelijk. Hij vindt het belangrijk om betrokken te zijn bij zijn mensen. ‘Ik voer niet alle HR-gesprekken zelf, maar ik ben er bijna altijd bij als er iets speelt, of het nu ziekte is of privéproblemen zijn. Mijn deur staat altijd open, we willen een laagdrempelige organisatie zijn.’

Vroeg gestart met digitalisering

Net zoals andere productiebedrijven heeft Falco te maken met uitdagingen op het gebied van grondstoffen en arbeid. Met automatisering en robotisering speelt het bedrijf hierop in. Machines nemen vooral repetitieve taken over. Medewerkers blijven echter verantwoordelijk voor voorbereiding, controle en logistiek. Hierdoor veranderen functies wel, maar verdwijnen ze niet. Friesacher: ‘Digitalisering begon bij ons al eind jaren negentig op kantoor. We zijn toen gestart met een ERP-systeem. Aan de productiekant zijn we al vrij vroeg begonnen met robots. Inmiddels hebben we vijf lasrobots. De laatste aanwinst is een combinatie van een handlingrobot en een lasrobot. We werken daarbij met thermische camera’s boven de lasrobot. Die hebben geen last van lasrook. We kunnen daardoor in principe ook ’s nachts nog een aantal uren doordraaien.’

Assessment verrijkt inzichten

Falco nam deel aan een Smart Industry Assessment onder begeleiding van Novel-T. Daaruit bleek dat Falco al in hoge mate geautomatiseerd is. ‘Dat moet ook wel, anders houd je het als productiebedrijf geen 75 jaar vol.’ Het assessment wees op een duidelijke vervolgstap: het verder digitaliseren van de aansturing op de werkvloer. Falco wil de shop floor control digitaliseren met als einddoel een papierloze fabriek. ‘De processen zijn wel grotendeels geautomatiseerd, maar we werken in de productie nog met een ouderwetse kaartenbak voor de productieorders. Medewerkers halen een werkkaart met tekening op, nemen die mee naar hun werkplek en voeren bewerkingen uit. Dat werkt nu goed, maar in de toekomst willen we meer vastleggen.’

Productie stap voor stap toekomstbestendig maken

In de gewenste situatie meldt een medewerker zich aan bij de machine, roept de productieorder digitaal op via een tablet of scherm en start de bewerking. Wanneer hij klaar is, registreert hij dit direct in het systeem. Daarna kan een collega zonder vertraging de volgende bewerking starten. Instructies, tekeningen en actuele orderinformatie zijn dan altijd direct op het scherm beschikbaar. Zo borgt Falco kennis, ondersteunt het een consistente werkwijze en wordt de productie stap voor stap toekomstbestendig.

Digitaliseren en robotiseren maken het werk leuker

Het is volgens Friesacher een bewuste keuze om digitaliseren en robotiseren in te zetten om het werk leuker, aantrekkelijker en afwisselender te maken. Hij geeft een concreet voorbeeld: ‘Jaarlijks verwerken wij zo’n 55.000 planken voor onze producten. In iedere plank moesten met de hand drie gaatjes geboord worden. Dat zijn 165.000 gaatjes per jaar. Het was zwaar en repetitief werk. Toen we bezig waren met de aanschaf van de handling- en lasrobot hebben we samen met medewerkers gekeken hoe dit anders kon, ook Arbo-technisch. Uiteindelijk is er een specifieke robotoplossing voor ons ontwikkeld. Niemand was bang hierdoor zijn baan kwijt te raken. Dat is ook niet gebeurd.’

Sociaal beleid bindt medewerkers

Friesacher’s tip voor andere ondernemers gaat niet direct over digitalisering. Het gaat over continuïteit in een krappe arbeidsmarkt. ‘Wij proberen sociaal te zijn en onze mensen netjes te belonen. Daar krijg je iets voor terug. Als je bot doet en elke twee maanden vertrekken er drie van de tien medewerkers, dan blijf je werven, opleiden en scholen. Wij binden medewerkers juist door sociaal te zijn.’ Hij koppelt dat aan een bredere visie: ‘Vanuit die sociale gedachte besteden we ook veel aandacht aan circulariteit en milieuvriendelijk werken. Zodat we de wereld voor de generaties na ons goed achterlaten. Dat straalt af op je bedrijf; daar ben ik van overtuigd. Wie goed doet, goed ontmoet.’